මේ තරම් හඩන්නට
වැහි කදුලු කොයින් ද
ඔය තරම් අහසට
දරාගෙන අවසනට
වැටෙනවද ඔහොම
නුබත් හිතුමතේට
නුඹ නිසා උනණ කදුලුත්
දරන් ඉන්නට බැරි නිසා
ඇහි පිහිලි යටට
මුහු කරනවද නුඹත්
නුඹේ සෙනහස
රහසේම වැහි කදුලක
නිකමටවත් හිතුවේ නෑ නේද
පුලුවන් ද ඔය තරමට දරා ගන්නට
නුඹේ කදුලේ රහස
හැමදාම මෙහෙම
මේ මහෙපාළවට
No comments:
Post a Comment