නිදහසේ අකුරු ඇහිදින්න එන්න....
රාත්රිය උසාවිය
වැනිය හිත නඩු අහන
සිහිනෙනුත් පෙම් බදින
වැරදිකරු මම විය
පැමිනිල්ල නුබ ගෙනා
දඩුවමට හිස නමන
සමුගන්න මග අසා
සිතුවිල්ල සිර කරන
ආදරෙයි නම් ඒ ඇස් හිනස්සවන්න... මොකද සමහර ඇස් හැමදාමත් කළේ කඳුළු වට්ටපු එක... ඉතින් ඒ ඇස් ආසයි කඳුළුම වැටෙනවාට වඩා දවසක් හරි හිනාවෙලා බ...
No comments:
Post a Comment