පැරණි යුගයේ පටන් පැවති මානව සමයන්හි ප්රධාන සංස්කෘතික ඒකාධිකාරය ආගමයි. සොබාදහමේ සිදුවන සියල්ල ඇසට නොපෙනෙන ආකාස්මික බලවේගයක් විසින් සිදු කරනු ඇතැයි සිතූ ඔවුන්ගේ ක්රියාත්මකවීම් නිසා විවිධ පුද පූජා විධීන් සහ ඒ ආශ්රිතව ගොඩනැගුණු කලා නිර්මාණයන් විය. දෙවිවරුන් නිර්මාණය කිරීම , ඔවුනොවුන් ට ආවේණික හැඩරුව , පුදසිරිත්, සංස්කෘතික අනන්යතාවයන් නිර්මාණය කිරීමට පැරණි මානවයා උත්සාහ කරන ලදී.
ශිෂ්ටාචාරයන් වූ සමාජයේ යම් යම් සම්මත විධීන් උපයෝගි කරගෙන ලෝකයේ සත්ය හා සුබවාදී දිවි පෙවෙත් ගත කිරීමට ජනයා පොලොඹවන්නා වූ විවිධ ආගමික දර්ශන බිහිවන්නට විය. ලෝකයේ පලවෙනි නලුවා වූ තෙස්පීස් බිහිවීමේ කතාන්දරය ඒ සදහා උදාහරණ සපයයි. ග්රීක ශිෂ්ටාචාරයේ දියෝනිස් දෙව් මැදුරේ වාර්ෂික මංගල්යයකදී මිදී යුෂ පානය කර මත් වූ ජනයා දේව වන්දනය කරමින් තම ප්රශ්න ඉදිරිපත් කරන්නට විය. ඒ අතරින් නැගී සිටි තෙස්පීස්
"මමයි දැන් දියෝනිස් , උඹලගේ ප්රශ්න මට ඉදිරිපත් කරපල්ලා." යි කියමින් අල්තාරය උඩට නගින්නට විය.
ඒ ආකාරයෙන් ආගමික භක්තිය ඉස්මතු කරවන නිර්මාණාත්මක සංසිධීන් මෙන්ම ආගමික ශාස්තුවරුන් තම ආගමික සංකල්පය ඉදිරිපත් කිරීමේදී යම් යම් නිර්මාණාත්මක අංග භාවිත කල බව පැහැදිලිව දැකිය හැකිය.
No comments:
Post a Comment