------ආයේ නොලියමි-------

 ඔබට ලැබෙන තුරු වියවුලෙන් 

මමයි දුක්බර කවිය ලීවේ 

මගෙ අත ඔබ ගන්නා තුරා 

වින්ද වේදනා කවිය වූයේ 

දිනක ඔබ මා පැමිණි දිනයේ 

හදේ වියවුල් වියකුණේ 

ඉදින් කෙලෙසද විරහ කවියෙන්

 යළිත් මා කවි ගොතන්නේ   

pc - පබසර ෆොන්සේකා 

ආගමික සන්නිවේදනයේ නිර්මාණාත්මක මුහුණුවර

 පැරණි  යුගයේ පටන් පැවති මානව සමයන්හි ප්‍රධාන සංස්කෘතික ඒකාධිකාරය ආගමයි. සොබාදහමේ සිදුවන සියල්ල ඇසට නොපෙනෙන ආකාස්මික බලවේගයක් විසින් සිදු කරනු ඇතැයි සිතූ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාත්මකවීම් නිසා විවිධ පුද පූජා විධීන් සහ ඒ ආශ්‍රිතව ගොඩනැගුණු කලා නිර්මාණයන් විය. දෙවිවරුන් නිර්මාණය කිරීම , ඔවුනොවුන් ට ආවේණික හැඩරුව , පුදසිරිත්, සංස්කෘතික අනන්‍යතාවයන් නිර්මාණය කිරීමට පැරණි මානවයා උත්සාහ කරන ලදී.

ශිෂ්ටාචාරයන් වූ සමාජයේ යම් යම් සම්මත විධීන් උපයෝගි කරගෙන ලෝකයේ සත්‍ය හා සුබවාදී දිවි පෙවෙත් ගත කිරීමට ජනයා පොලොඹවන්නා වූ විවිධ ආගමික දර්ශන බිහිවන්නට විය. ලෝකයේ පලවෙනි නලුවා වූ තෙස්පීස් බිහිවීමේ කතාන්දරය ඒ සදහා උදාහරණ සපයයි. ග්‍රීක ශිෂ්ටාචාරයේ දියෝනිස් දෙව් මැදුරේ වාර්ෂික මංගල්‍යයකදී මිදී යුෂ පානය කර මත් වූ ජනයා දේව වන්දනය කරමින් තම ප්‍රශ්න ඉදිරිපත් කරන්නට විය. ඒ අතරින් නැගී සිටි තෙස්පීස් 

"මමයි දැන් දියෝනිස් , උඹලගේ ප්‍රශ්න මට ඉදිරිපත් කරපල්ලා." යි කියමින් අල්තාරය උඩට නගින්නට විය. 

ඒ ආකාරයෙන් ආගමික භක්තිය ඉස්මතු කරවන නිර්මාණාත්මක සංසිධීන් මෙන්ම ආගමික ශාස්තුවරුන් තම ආගමික සංකල්පය ඉදිරිපත් කිරීමේදී යම් යම් නිර්මාණාත්මක අංග භාවිත කල බව පැහැදිලිව දැකිය හැකිය. 

අම්බපාලි

ආදරණීය වස්සානය 

අදත් වැහැපන් තදට 

හිතේ දුක හැදිලා යන්නට 

    ඒත් 

මුරුගසන් වරුසාවකට හැකිවේ ද 

ඇවිලෙන හිතක් නිවන්නට 

රිදෙන රිදෙන තරමට 

සොයා ගියේ නම් ප්‍රේමයක් 

අදත් මං අම්බපාලියක් 

 ගන්නකන් හැමදේම නුඹ දේව දාසියක්

අරන් උන් පිටවෙද්දී කෙල්ලේ උබ වේසියක් 

උඩ දාල බලන්නකෝ දෙපැත්තක කාසියක් 

හරියටම පෙරලුනොත් බැදැන්නෑ පාසියක් 

වැරදුනොත්  වහගන්න වැරැද්දෙන් දාරයක් 

ලාබ නෑ  යාලුවේ ආත්මයේ යාරයක් 

ඉල්ලුවට  කිය කියා ප්‍රේමයක නාමයක් 

රතු  පාට බිංදුවල කොහෙද බං ප්‍රේමයක් 

බොර පාට වතුර ටික ගලද්දී කානුවක 

 ඉකි ගගහා හැඩුවට මහ මුහුද හීනයක් 

කෙල්ලෙක්ගේ ජීවිතය රිවස් නැති යානයක් 

සිත්තම් කළ රැව

 මනමාළකරණ නුඹ කවුද

කෝලම්පාන දෙබැම

සිහින් දිග ඇස් 

හුරතල්ව වැඩුණු නහය

මුමුණන්න නලියන දෙතොල්

ගොරහැඩි කටහඩ

යාන්තමින් වැඩුණු රැවුල

කඩවසම් පවුරැශය

උමතු කළා ජීවිතයක්

හිතුවක්කාර පණ්ඩිත

ඇට්ටර රලු හදවතේ 

නොනැවතුනේ ඇයි කවුරැත්ම තාමත් 

හිතින් සිත්තම් කළ රෑපයට පන ආවේ කොයින් ද

තිගැසස්සුනා ජීවිතයම.................

කදුළ

 මේ තරම් හඩන්නට

වැහි කදුලු කොයින් ද

ඔය තරම් අහසට

දරාගෙන අවසනට

වැටෙනවද ඔහොම

නුබත් හිතුමතේට

නුඹ නිසා උනණ කදුලුත්

දරන් ඉන්නට බැරි නිසා

ඇහි පිහිලි යටට

මුහු කරනවද නුඹත්

නුඹේ සෙනහස

රහසේම වැහි කදුලක

නිකමටවත් හිතුවේ නෑ නේද

පුලුවන් ද ඔය තරමට දරා ගන්නට

නුඹේ කදුලේ රහස

හැමදාම මෙහෙම 

මේ මහ‍ෙපාළවට

ගීයක් අරුත්

   ගීයක අරැත්  

           ගීයක අරුත් තුළින් ගෙනඑන්නේ ප්‍රවීණ කවියෙක්, සම්මානලාභී ලේඛකයෙක්, ගීත රචකයෙක් වන මහින්ද ප්‍රසාද් මස්ඉමුලයන් අතින් ලියවුණු ඇහිපියන් ඇහැරිලා යන කෘතියේ එන සීගිරි ළදකගේ අම්මෙක් යන පද්‍ය පන්තියයි. 

මගේ පැදරින් මිදී කෙල්ලට - වාසල යන්නට වුණා

අනේ ඒකිගේ කැකුලු ඇග කද - හැමවෙලාවෙම සිහි වුණා

මාළිගාවෙන් අපේ ගෙපැළට - තෑගි බෝගත හිමි වුණා 

සිහිළ් ජල කෙළි - දුහුල් සලු පිළි - දුවට හිමි බව සැළවුනා 

මහා සිගිර ගලේ මුදුනක - නුඹේ රැව සිත්තම් වුණා

එය බලන්නට හොරෙන් හවසක - මාත් එතනට ගොඩ වුණා 

කරඩුවක් මෙන් නුඹේ උඩුකය - අනෙක් උන් මැද දිළිසුණා 

මගේ හුුස්මක් ගැටී වෙන්නැති - දුවේ කලු ගල හෙල්ලුනා 

පපුව ටික ටික මෙළෙක් වෙන කොට එන්න වෙයි මන් දන්නවා 

නුබේ දුහුවිලි සුවද තැවැරැණු පැදුර තාමත් තියෙනවා 

දැනුත් සීගිරි සිංහයා - කට ඇරන් ඉන්නවා පේනවා

ඒ ඉසව්වෙන් යද්දි මං - පොඩි කෙල්ල හංගා ගන්නවා 

           අතීතයේ පැවතුණ වර්ථමානයේ පවතින අනාගතයේ නොපවතිනේනේ යැයි නොසිතෙන විශේෂයෙන්ම මුදල්, දේපළ, බලය වැනි දේවල් සමානව නොබෙදුණු අප වැනි ආසියාතික රටවල සාමාන්‍යෙයන නිරන්තරයෙන් දකින්නට ලැබෙන සමාජ අසාධාරණයක් මේ කවිය තුළින් ප්‍රකාශ වේ. එමෙන්ම අශීලාචාර ලිංගික දඩයම මෙම පද්‍ය පන්තිය තුළින් මනාව ගම්‍ය කිරිමට සමත් වී ඇත. 

     මේ බිතුසිතුවම් වල පෙනි සිටින ලළනාවන් ඇත්තෙන්ම සතුටින් සිටින්නට ඇත් ද මේ සියලුම දෙනා දිව්‍යාංගනායන් ද 

       සමහරවිට මේ සිතුවම් වල සිටින කාන්තාවන් රජතුමා ඇතුලු බලවතුන් භාවිතා කළ යුවතියන් වන්නට ද පුලුවන්. එමෙන්ම ඔවුන්ගේ දෙමාපියන්ට සහෝදර සහෝදරියන්ට මොන වගේ හැගීමක් දැැනෙනවා ඇත් ද. ඔවුන්ගේ මෙම හැගීම කවියා මේ ආකාරයට ඉදිරිපත් කරනු ලබයි.

අපේ පැදුරින් මිදී කෙල්ලට වාසලට යන්නට වුණා - අනේ ඒකිගේ කැකුලු ඇග කද හැමවෙලාවෙම                                                                                                                                      සිහි වුණා

      එමෙන්ම මගේ හුස්මක් ගැටී වෙන්නැති දුවේ කලු ගල හෙල්ලුනා මෙම පැදි පෙල තුළින් කවියා පාඨකයාව බෙහොම සංවේදී මාවතක් දිගේ ගෙන යාමට සමත් වී තිබෙනවා. දරැ දුක වෙනුවෙන්  කලු ගලක් වුවද සෙළවිය හැකි බව කවියා මේ මගින් ගම්‍ය කරයි. 

     ඒ අනුව මෙම පැදි පෙල තුළින් සීගිරියේ බිතුසිතුවම්ම පමණක් නොව දේශපාලන කාරණාවක් මේ තුළට මේ එබ්බවා ඇති බව පහත උදාහරණය මගින් පැහැදිලි වේ. 

දැනුත් සීගිරි සිංහයා කට ඇරන් ඉන්නවා පේනවා - ඒ ඉසව්වනේ යද්දි මං පොඩි කෙල්ල හංගා                                                                                                                                    ගන්නවා

බාල පරම්පරාවට සිදුවන ලිංගික අපයෝජනය මේ නිර්මාණයේ අවසානය තුළින් මතු කිරීමට මස්ඉඹුලයන් විසින් සමත් වී ඇත. වර්ථමාන සමජයේ බහුලව සිදු වන ලිංගික බලහත්කාරකකම අශීලාචාර ලංගික දඩයම ප්‍රකාශ කිරීමට ගත් උත්සහයක් ලෙස මෙම සීගිරි ළදකගේ් අම්මෙක් කවිය හදුන්වා දිය හැකිය.

 

සීගිරිය

බිතුසිතුවම් 

මහින්ද ප්‍රසාද් මස්ඉඹුලයන්